PL | ENG
prawy obrazek

Zabiegi

Endoprotezoplastyka powierzchniowa

  Endoprotezoplastyka powierzchniowa stawu biodrowego (kapoplastyka)


 

Jest to powszechna lecz poważna operacja zastąpienia zużytej powierzchni główki kości udowej i panewki stawu biodrowego metalową główką i panewką. Ta operacja jest z powodzeniem wykonywana od 1990 roku w celu uwolnienia od bólu stawu biodrowego.


Jakie są potencjalne korzyści regeneracji powierzchni stawu biodrowego w porównaniu

z tradycyjną operacją całkowitej wymiany stawu biodrowego?
Rozcięcie wykonywane podczas operacji regeneracyjnej ma większą średnicę niż w przypadku standardowej wymiany stawu biodrowego. Dzięki temu uzyskuje się większy zakres ruchów w rozłączonym stawie. Podczas standardowej wymiany stawu biodrowego główka i szyjka kości udowej są odcinanie i metalowy trzon osadzany jest na kości udowej, a do trzonu mocuje się metalową główkę. W przypadku zabiegu regeneracji stawu biodrowego główka kości udowej jest pokrywana nową warstwą i nie wiąże się z usunięciem tak dużego obszaru kości. Możliwa jest także ponowna regeneracja powierzchni kości. Metal używany podczas takich zabiegów to chromowany kobalt, dzięki czemu powierzchnia staje się bardzo twarda i trwała, co jest szczególnie wskazane dla młodych aktywnych osób, które pragną powrócić do uprawiania sportu. Zazwyczaj chirurdzy przeprowadzający operację całkowitej wymiany stawu biodrowego zalecają unikanie uprawiania sportu. Pacjenci poddani operacji regeneracji powierzchni stawu biodrowego uzyskują wyższy poziom sprawności i mogą po operacji powrócić nawet do uprawiania sportów wymagających biegania.


Jakie są efekty regeneracji powierzchni stawu biodrowego?
Dalsze efekty operacji nie są jeszcze znane, gdyż operacje tego typu przeprowadza się dopiero od około 10 lat. Rezultaty 6-7 lat po operacji są bardzo dobre: 95% pacjentów odzyskuje sprawność. Istnieje 3-7% ryzyka konieczności powtórzenia zabiegu w ciągu pierwszych 5 lat po operacji.


Kiedy potrzebna jest regeneracja powierzchni kości udowej?
Ta operacja jest zalecana dla uwolnienie od bólu stawu biodrowego towarzyszącego zwyrodnieniu stawu szczególnie u aktywnych osób przed 55 rokiem życia. Może być niezbędna jeśli ból zakłóca aktywność i obniża jakość życia.

Operacja ta jest zalecana dla zachowania własnego stawu biodrowego pacjenta w przypadkach wczesnego stadium zwyrodnienia stawu, jeśli zmiany zwyrodnieniowe nie są jeszcze widoczne w badaniach radiologicznych.


Jakie są korzyści tej operacji?
Operacja zwykle uwalnia od większości dolegliwości bólowych, choć nadal może utrzymywać się uczucie lekkiego dyskomfortu i napięcia zwłaszcza w przedniej części stawu biodrowego. Te dolegliwości zwykle ustępują po około 6 miesiącach. Operacja zwykle zwiększa sztywność stawu, choć ruchomość stawu zazwyczaj nie powraca w pełni.


Na czym polega ta operacja?
Istnieją 3 powszechnie stosowane metody przeprowadzania tej procedury. Najpowszechniejsza z nich to podejście pośladkowe. Korzyścią jest stosunkowo niewielkie rozcięcie mięśni, które pozwolą na szybszy powrót do sprawności po operacji. Technika tanie wymaga jednak przecięcia głównego naczynia krwionośnego dostarczającego krew do kości pod nową warstwą, co ogranicza ryzyko odłamania się główki kości udowej w okresie kilku miesięcy po operacji lub jej powolnego przesuwania się w czasie 5 lat po operacji. Każdy z tych problemów wymaga całkowitej wymiany stawu biodrowego. Kolejnym problemem w podejściu pośladkowym jest trudność osiągnięcia perfekcyjnego usytuowania implantu, co może nieco ograniczyć ruchomość stawu, zwłaszcza podczas pochylania się, aby dotknąć palców stóp.
Druga metoda to tzw. podejście ”trochanteric flic”. Wymaga ono przecięcia kości biodrowej w celu bezpiecznego dostania się do stawu biodrowego bez uszkadzania większych naczyń krwionośnych. Odcięty fragment kości jest ponownie mocowany za pomocą 3 śrub. Dzięki temu kość udowa pozostaje żywą tkanką i stanowi lepsze oparcie dla implantu. Niedogodnością tej metody jest fakt, że przecięta kość biodrowa wymaga 8 tygodni, aby się zagoić i ponownie zespolić. Istotne jest, aby w tym czasie nie obciążać operowanego stawu. Pacjent powinien chodzić o kulach. W niektórych przypadkach (u około 3 na 100 pacjentów) kość nie goi się i konieczna jest ponowna operacja zespalająca kość. To zdarza się przeważnie u osób powyżej 50 roku życia i bardzo rzadko występuje u osób młodszych.
Trzecia metoda to podejście Hardinge i wymaga ona odcięcia mięśnia od przedniej części stawu biodrowego. Przy zastosowaniu tej techniki, zaopatrzenie kości w krew jest zachowane, ale odcięcie mięśnia może spowodować osłabienie stawu biodrowego i utykanie podczas chodzenia.

Najbardziej polecaną jest druga technika – podejście ”trochanteric flic”. Zwiększa ona szansę powodzenia zabiegu u pacjentów powyżej 50 roku życia, choć wydłuża proces rekonwalescencji. Niesie także ryzyko konieczności drugiej operacji – zespolenia kości biodrowej w przypadku problemów z samoistnym gojeniem. 25% pacjentów odczuwa dyskomfort z powodu zastosowanych podczas zabiegu śrub.
Jeśli priorytetem jest szybki powrót do formy i mniejsze ryzyko utykania po operacji, zalecane jest podejście pośladkowe. To jednak niesie większe ryzyko złamania kości poniżej metalowej główki kości, gdyż podczas operacji odcina się dopływ krwi do tej kości. Jeśli wystąpi to powikłanie konieczna będzie całkowita wymiana stawu biodrowego.










Nasza strona internetowa służy wyłącznie celom informacyjnym i została stworzona w oparciu o solidną wiedzę. Nie gwarantujemy jednakże, że wszelkie zawarte tu informacje są kompletne oraz  nie zawierają żadnych błędów. Lek. med. K. Kosowski nie ponosi odpowiedzialności za poprawność, kompletność oraz zastosowanie informacji, zawartych na naszym serwerze, a także za ewentualne szkody powstałe w wyniku ich wykorzystania. Jednocześnie informujemy, że treść naszej strony może być modyfikowana w dowolnym czasie oraz bez wcześniejszego powiadomienia. Lek. med. Klaudiusz Kosowski nie ma żadnego wpływu na ukształtowanie graficzne oraz merytoryczne innych stron. W związku z tym jednoznacznie dystansuje się od wszelkich treści, znajdujących się  na obcych stronach, nawet jeśli zamieszczono tam link z jego strony internetowej.